kenangan.

aku masih syg pada dia.

ya aku masih

tapi aku harus tabah

harus kuat

=(

menghitung hari

aku rasa dalam dua minggu lagi perasaan aku terhadap dia masih ada.

bila mata bertemu mata

aku rasa perasaan lama masih ada

aku takut aku tak mampu nk hadap ia. 

prinsip

semua org mesti ade prinsip masing2.

mcm tu jgk i.

kebanyakan org pegang teguh dgn prinsip2 diorg ni.

begitu jgk dgn i.

tp entry yg ni, i nk cite psl prinsip yg tak leh gune.

dulu i selalu ingt kalau dah berkawan selamanya akan jd kawan.

takkan ade lebih takkan ade kurang.

tapi itu dulu.

yer itu dulu.

sejak hati kecik i debar bile depan ngn die, 

sejak dalam kepale i sentiase ingt die,

sejak i care too much psl die,

prinsip lama i tu secara tak langsung i dah buang.

dah takde.

i pn tak tau nape bende tu boleh jd.

kitorg kenal dah lame.

dekat setahun lebih juge.

tapi masa tu kenal biase2 je. 

tahu kewujudan n tak terlalu rapat mane.

n since ade satu peristiwa tu yg merapatkan hubungan kitorg.

tp by that time, rapat just sekadar kawan.

kawan biasa atau kawan rapat yg biasa.

takde la smpai main dlm hati.

bak kate prinsip, "kalau start dgn kawan, selamanya akan jd kawan, tak mungkin lebih dr tu"

tapi ntah la.

serius i tak tahu bila masa i boleh jatuh suka dgn die ni.

i tak sedar pn bende tu ade

tibe2, i dah suke die.

tah la. kalau org tny kenape i boleh suke die? i pn takde jwpn yg spesifik nk bg.

kalau org tny bila masa i stat suke die? itu pn same jgk. takde spefisik jwpn i boleh bg.

tup tup,  i dah suke die.

i got crush on her. n die pn dah mcm tak boleh nk berenggang dgn i.

means keadaan dah berubah.

kalau dulu ape yg die buat pn i tak amek kesah,

now every single thing yg die buat i amek tahu satu-satu.

kalau dulu ape yg i buat pn die tak amek peduli,

now every single thing yg i buat pn die sebuk nk tny nk tahu.

well, prinsip dah pecah.

n disebabkan pengalaman ni, i dah tak percaya yg kawan hanya sekadar kawan.

kalau berkawan pn boleh jd lebih sbnrnye.

benda tu boleh terjadi.

tp bila dah terlebih mcm ni rasa risau plak kalau dr kawan terus jd tak kawan langsung kn.

sbb tu i tanak amek risiko.

kalau tkde jodoh pn, at least biarlah i tak hilang die sbgai kawan.

pahit tu mmg pasti takkan dpt nk ditelan..

aku suka dia.

"you suke i ke?"

"haah, i suke u."

i rase dia dpt tangkap yg i ade hati kat die. tp die mcm menafikan benda tu.

kenapa n mengapa i pn tak tahu.

tapi biarlah. janji die still mcm dlu, tak berubah pn. itu pn dah cukup bg i.

bagi dia mungkin i saje memain ckp i sukakan die.

tp dlm memain i tu pn tersirat seribu kata. yg i betul2 suke kat die.

tp i tahu, die tak take serius pn bende tu.

its okay. sbb i tak mengharap ape2 pn. 

janji die hepi n i bahagia die selalu ade kat sisi.

tp.

one thing i dah dpt agak psl diri i,

kalau i suke someone, mesti org yg i suke tu tahu i suke die.

ape obvious sgt ke cara i ni?

rasenye takde la i call, msj selalu pn.

selalunye die yg akan carik i.

i tanak la amek risiko yg menunjukkan kite suke kat die kn.

tp itula, mybe cara i bila berdepan dgn die kot yg buat die dpt tahu i sukekan die.

dlu pn i penah ade crush dgn someone.

n someone tu pn ask me directly, face to face, "u suke i eh?"

shoot. 

terbukti lah kot i mmg tak reti nk hide my feelings.

lagi-lagi dgn org yg i suke.

dalam kes skg ni, bahaye jgk i rase.

yelah. dgn taktahu status ke-senget-an die.

dgn taktahu penerimaan die kalau die tahu i ni lessy n ade perasaan kat die.

tak ke bahaye semua tu.

kalau die oke n treat me mcm biase tak ape.

kalau die terime i jd gf die, i lagi suke. huhu. :p

tp masalah nye taktahu die ni mcm mane.

i tanak amek risiko.

i tak berani nk ckp ape2.

i just care selagi die perlukan i.

kalau die terjatuh hati dgn sendri, then ade lah kesinambungannye.

kalau smpai kesudah die mcm tu, i oke je.

takpe. janji i rase bahagia walaupun sementara.

sbb. i dah lame tak rasa happy mcm ni.

n with you. 

yes im happy.

ex-kawan baik.

dulu kite mmg kawan

kawan baik

selalu share everything

dr sekecil2 zarah smpai sebesar2 planet

but now.

kau bukan lagi kawan yg aku kenal dlu.

yeah.

mmg dah bukan tempat aku cerita hal aku

bukan tempat kau cerita hal kau

kite dah tak mcm dlu

dah mcm manusia yg kenal atas nama sahaja.

aku tak kesah pn.

hilang kau sbgai kawan

atas sebab2 yg kau pn perasan kenape kau dah mcm tu.

sbb aku dah agak.

once bile dunia kau dah lain, kau akan lain.

kau takkan mcm dlu.

well, aku tak suka perubahan diri kau

tapi aku tak boleh buat ape pn.

hey, its oke lah.

itu hidup kau.

kau bahagia mcm tu then atas kau

tp satu je la aku nk kau ingt.

jatuh bangun kau dlu aku selalu ade.

bile kau dah kecapi bahagia, kau lupe semua.

n kdg aku perasan kau dtg pn just nk tahu cerita n bercerita pula dgn dia.

kau dah lain.

tak apalah.

aku tak rugi hilang kawan mcm kau.

aku boleh hidup lagi.

cume terkilan. 

you.

 :)

why

Why can’t we all just be brave enough to take the first step when we know it’s what we want?

Why can’t we just tell that special person how we feel without being scared of rejection?

Why can’t we know what true love really is?

Why?

dear crush.

i never ever thought i'd like you this much 

and i never planned to have you on my mind this often.

i turn out liking you a lot more than i originally plan..

<3